(fic iKON) 'Sometimes' Jiwon x Hanbin

posted on 20 Dec 2015 22:11 by wt00166160 in Fiction directory Fiction

Title: Sometimes

Pairing: Kim jiwon x Kim hanbin

Words: 5,002

Note: อยากเขียนอะไรเรียบๆ ง่ายๆ ไปกับความรู้สึกดูบ้าง…

 

 

 

 

 

 

 

 

I look up at the night sky again

It’s been 3 year already

 

 

 

 

                หลังจากภาระอันหนักอึ้งได้ยุติลงในบ่ายของวัน ร่างกายของคิมฮันบินก็นอนราบลงไปกับผืนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน รวมถึงเปลือกตาของเขาที่ปิดลงในทันทีที่ทุกประสาทสัมผัสได้เผชิญกับความอ่อนนุ่มของผ้าปูสีอ่อน เขาพร้อมที่จะเข้าสู่ห้วงแห่งนิทราที่ฝันหามาตลอดสองสามวันมานี้ หลังจากโหมอ่านหนังสืออย่างหนักจนไม่สามารถข่มตานอนได้อย่างสนิทใจ

                คิมฮันบินหลับตาลง และจมลึกเข้าสู่ความฝัน  ยิ่งเขาข่มตาแน่นเท่าไหร่ ตัวเขาในความฝันยิ่งเดินลึกเข้าไปในความมืดเพื่อเปิดทุกประตูความทรงจำที่เขาได้เคยลงกลอนมันไว้เมื่อหลายปีที่ผ่านมา

เมื่อบานประตูสีเปลือกไม้ค่อยๆ ถูกเปิดออก ภาพของมันก็ค่อยๆ แสดงออกมาอย่างบิดเบี้ยวราวกับจอโทรทัศน์ที่รับสัญญาณได้ไม่ดีนัก แต่ก็ล่องลอยและวูบไหวในขณะเดียวกัน

                สมองส่วนลึกของเขาค่อนข้างจะคุ้นเคยกับภาพตรงหน้า อาจเป็นเพราะมันเป็นภาพที่เขามักจินตนาการถึงบ่อยๆ ยามที่กำลังขยับคำกล่าวคำนมัสการพระเจ้าในช่วงเช้าวันศุกร์ และร่วมร้องเพลง  That cause can neither be lost nor stayed กับชาวคริสเตียนที่โบถส์แห่งนั้นในเวลาถัดมา

                นั่นเป็นบทเพลงที่เขาหลงรักมากที่สุดในบรรดาเพลงทั้งหมด เพราะภาษาที่สละสลวยของมันและการสื่อสารถึงกิจการของพระองค์ที่กระทำนั้นหยั่งลึกลงจนเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาใครๆ แต่น่าแปลก ที่ผ่านมาเขาเพียงรู้สึกหลงรักในความงดงามของมันเพียงเท่านั้น แต่ในเวลานี้ เขากลับหลงใหลเสียงเปียโนที่กำลังบรรเลงเพลงนั้นอยู่ท่ามกลางความฝันของเขา พร้อมกับมือของใครบางคน มือนั้นค่อยๆ เลื่อนสัมผัสจากข้อมือของเขาค่อยๆ เลื่อนลงมาจนกระทั่งฝ่ามือหนาครอบครองมือของเขาไว้ทั้งมือ

                สัมผัสที่คุ้นชินทำให้เขานึกถึงใครบางคนที่ไม่ได้พบเจอมาตลอดเวลาสามปี และเพราะความคุ้นเคยนั้นถึงทำให้คิมฮันบินตอบสนองฝ่ามือนั้นได้อย่างไม่รู้สึกเคอะเขิน เจ้าของมือเล็กเพียงแค่ขยับนิ้วหัวแม่มือของตัวเองออกมาแล้วทาบทับลงบนมือหนาของอีกฝ่าย เพียงเท่านี้ สองมือก็จับกันแน่นโดยไม่จำเป็นต้องสอดประสานเรียวนิ้วเข้าด้วยกัน       

 

                มือของใครคนนั้นค่อนข้างใหญ่

                ในขณะที่มือของคิมฮันบินค่อนข้างเล็ก

 

                มันพอเหมาะกันเสียจนเขาเกิดคำพูดมากมายขึ้นมาข้างในจิตใจ นั่นอาจจะเป็นมือของคนที่เกิดมาเพียงเคียงคู่กับเขา หรือเรียกอีกชื่อ คงเป็นคนในความฝัน หรือเขาอาจจะพูดถามออกไปอย่างไม่ต้องการคำตอบด้วยท่าทีขบขันว่าเขาคิดเข้าข้างตัวเองเกินไปหรือเปล่ากับเจ้าของมือนั่นและถอนมือออกมา แต่สุดท้ายเขาก็ลบเลือนคำถามมากมายทั้งหมด

 

 

                “ทำไมเราถึงเลิกกัน”

               

 

It’s particularly cold tonight

                 

 

                ลมหนาวจากสภาพอากาศของประเทศเกาหลีใต้ในช่วงเดือนธันวาคมพัดพาความหนาวเหน็บเข้ามากระทบกับร่างกายของคิมฮันบินจนร่างผอมจำต้องกอดก่ายตัวเองแน่นภายใต้ผ้าห่ม เขากอดตัวเองอยู่อย่างนั้นไม่นาน ก่อนมือผอมจะคลายกอดออกอย่างช้าๆ พร้อมกับเปลือกตาที่ค่อยๆ เปิดออก

 

                คิมฮันบินฝัน

 

                คนตัวผอมไม่สามารอธิบายความรู้สึกหลังจากที่จดจำภาพฝันนั้นได้อย่างชัดเจน อาจเพราะมันเป็นฝันที่ดีที่สุดตลอดช่วงเวลาสามปีที่ผ่านมา แต่มันเลวร้ายมาก เมื่อยามที่เขาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่ามันเป็นเพียงแค่ความฝัน

                ฮันบินใช้ฝ่ามือคลำไปตามที่ผ้าปูเตียงเพื่อควานหาโทรศัพท์มือถือ และฝ่ามือก็หยุดอยู่ตรงใต้หมอนของตัวเอง เขาหยิบมันออกมาและเลื่อนสัมผัสมัน จนแสงสว่างจากหน้าจอโทรศัพท์สว่างโร่ขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งตัว เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยเพื่อปรับโฟกัสสายตาจนกระทั่งสามารถอ่านตัวเลขดิจิตอลนั้นได้อย่างชัดเจน

               

                3:56 AM

 

                การตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืดของวันถัดไปไม่ได้สร้างความแปลกใจให้เขาเท่าไหร่นัก อาจเป็นเพราะช่วงก่อนสอบวัดระดับความรู้เพื่อเข้าเรียนในระดับอุดมศึกษา เขามักเข้านอนแต่หัวค่ำและตื่นขึ้นในเช้ามืดของวันถัดมา เพื่ออ่านหนังสือ เพราะช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่เงียบสงบที่สุดและหัวสมองของเขาก็ค่อนข้างปลอดโปร่งมากเช่นกัน หากแต่เช้าวันนี้กลับไม่ใช่อย่างนั้น เขาไม่จำเป็นต้องรีบเร่งอ่านหนังสือเพราะการสอบทุกอย่างสิ้นสุดลงเมื่อบ่ายของเมื่อวาน และนั่นทำให้เขาได้แต่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงอย่างไม่รู้จะทำอะไร สุดท้ายการเปิดแล็ปท็อปตัวเก่งอาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

                ฮันบินเปิดเบราว์เซอร์ Google Chrome ที่มักใช้เป็นประจำขึ้น เขาคลิกเมาส์อย่างชำนาญ เพียงไม่นานหลังจากหน้าต่างเบราว์เซอร์ประมวลผลตัวเองเสร็จ แถบด้านบนสุดก็เต็มไปด้วยเว็บไซต์ต่างๆ ที่เขาบันทึกเก็บไว้ที่บุ๊กมาร์ก

                คิมฮันบินเป็นผู้ชายที่ไม่เข้าสังคมคนหนึ่ง แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเข้าค่อนข้างจะติดตามทุกสังคมบนโซเชียลมีเดีย เพียงแต่เขาใช้มันอย่างเงียบๆ เท่านั้น รวมถึงเฟซบุ๊กด้วยเช่นกัน ที่เขามักเข้ามาตรวจสอบข่าวคราวทุกครั้งเมื่อเริ่มต้นการใช้งาน

                ดูเหมือนการสอบวัดระดับเมื่อวานค่อนข้างจะสร้างความหัวเสียให้แก่สังคมไม่น้อย ประเมินได้จากสถานะของเพื่อนในเฟซบุ๊กรายหนึ่งของเขาที่ได้รับประสบการณ์เลวร้ายจากวิชาสังคม และเขาเองค่อนข้างมั่นใจว่าข้อสอบศาสนาค่อนข้างจะสร้างความขุ่นข้องไว้ไม่น้อย เจ้าตัวถึงออกมาปากว่าหากพระพุทธเจ้ามาเห็นถึงกับต้องกุมขมับ ฮันบินกดถูกใจให้กับข้อความตลกร้ายนั่นและเลื่อนอ่านไปอีกสักพัก จนกระทั่งการแจ้งเตือนบนหัวมุมทางด้านขวาขึ้นแสดงเลขหนึ่ง

                การแจ้งเตือนของเฟซบุ๊กที่บอกเล่าเรื่องราวในวันเดียวกันในปีที่ผ่านๆ มาสร้างความสนใจให้แก่เขาไม่น้อย โดยส่วนตัวแล้วมีหลายครั้งที่เขาค่อนข้างอยากกลับไปหาข้อความเก่าๆ ของตัวเองเพื่อลบข้อความนั้นทิ้งไป เพราะหากพูดถึงนิสัยการใช้งานอินเตอร์เน็ตของเขาในเวลานั้น มันค่อนข้างไม่น่ารักสักเท่าไหร่

                ฮันบินเลื่อนหน้าจอไปยังหัวข้อที่ว่าเรื่องวันนี้เมื่อ 1 ปีที่แล้วก็พบกับคลิปวิดีโอที่ถูกกดแชร์โดยพี่ชายคนหนึ่งที่เขาเคยสนิทสนมด้วย อาจจะดูรวดเร็วไปนักที่จะพูดว่าเคยสนิทสนม แต่การที่เขาและควอนจียงไม่ได้ติดต่อกันเลยหลังจากได้ชมงานแสดงดนตรีด้วยกันเมื่อหนึ่งปีก่อนก็ค่อนข้างชัดเจนถึงความสัมพันธ์ของพวกเขา มีบ้างที่พี่จียงทักทายเข้ามาพูดคุยกันเหมือนก่อน แต่เป็นเขาที่ตอบข้อความนั้นช้าลง รวมถึงการปิดเสียงโทรศัพท์และเสแสร้งแกล้งตอบว่าไม่ได้ยินด้วยเช่นกัน

                สถานะระหว่างเขาและพี่จียงค่อนข้างจะบางเบาลงมากจากปีก่อน เขาจึงเลื่อนหน้าจอลงเพื่อเมินข้อความเหล่านั้น และให้ความสนใจในสถานะถัดมา คราวนี้มันเป็นข้อความของฮันบินในปีเดียวกัน เขาไม่ได้เขียนข้อความอะไรมากมายจากประกาศที่แชร์เรื่องราวของการทอดทิ้งสุนัข และเขาเข้าใจช่วงเวลานั้นของตัวเองดี มันคงแย่เกินกว่าจะพิมพ์อะไร